ประวัติความเป็นมา

"นามสามีหญิงกล้า กล้วยน้ำว้าเลิศรส เจริญพรตโบสถ์ไม้ งามวิลับผ้าทอมือ เลื่องลือศิลปิน ถิ่นนี้พระทองคำ"

       อำเภอพระทองคำได้รับการจัดตั้งเป็นกิ่งอำเภอตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม 2539 และได้รับการยกฐานะจากกิ่งอำเภอเป็นอำเภอพระทองคำ เมื่อวันที่ 8 กันยายน 2550 ตามพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งอำเภอโครงการอำเภอเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา 5 ธันวาคม 2550 โดยแยกพื้นที่การปกครองออกจากอำเภอโนนไทย จังหวัดนครราชสีมา

  ความหมายและที่มาของชื่อ อำเภอพระทองคำมี 2 ประการ คือ

1. เนื่องจากสถานที่ตั้งอาคารที่ว่าการอำเภอพระทองคำอยู่ที่บ้านปะคำ ตำบลสระพระ จึงได้นำคำท้ายของตำบล คือ คำว่า พระ และคำท้ายของหมู่บ้าน คือ คำว่า คำ มารวมกันเป็น พระคำ แต่เนื่องจากต้องการให้ได้ความหมายชัดเจนยิ่งขึ้นจึงเพิ่มคำว่า ทอง เข้าไปเป็น พระทองคำ

2. อีกความหมายหนึ่ง เพื่อเป็นอนุสรณ์ แด่บุคคลสำคัญของจังหวัดนครราชสีมา นั่นคือ พระยาปลัดทองคำ ซึ่งเป็นสามีของท่านท้าวสุรนารี

อำเภอพระทองคำแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 5 ตำบล 75 หมู่บ้าน ได้แก่

1.ตำบลสระพระ  ประกอบไปด้วย  11 หมู่บ้าน

2.ตำบลมาบกราด ประกอบไปด้วย 8 หมู่บ้าน

3.ตำบลทัพรั้ง ประกอบไปด้วย 21 หมู่บ้าน

4.ตำบลพังเทียม ประกอบไปด้วย 20 หมู่บ้าน

5.ตำบลหนองหอย ประกอบไปด้วย 15 หมู่บ้าน

6.เทศบาลตำบลพระทองคำ ประกอบไปด้วย 6 ชุมชน

ท้องที่อำเภอพระทองคำประกอบไปด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่

1.เทศบาลตำบลพระทองคำ

2.เทศบาลตำบลสระพระ

3.องค์การบริหารส่วนตำบลมาบกราด

4.องค์การบริหารส่วนตำบลทัพรั้ง

5.องค์การบริหารส่วนตำบลพังเทียม

6.องค์การบริหารส่วนตำบลหนองหอย

ลักษณะที่ตั้ง

     อำเภอพระทองคำ ตั้งอยู่ทางทิศเหนือของจังหวัดนครราชสีมาห่างจาก จังหวัดนครราชสีมา 45 กิโลเมตร ห่างจากอำเภอโนนไทยเดิม 18 กิโลเมตร

เนื้อที่ มีพื้นที่ประมาณ 318.63 ตารางกิโลเมตร หรือ 199,143.75 ไร่

อาณาเขตติดต่อ  

     ทิศเหนือ ติดต่อกับ อำเภอเนินสง่า จังหวัดชัยภูมิ และอำเภอคง จังหวัดนครราชสีมา  

     ทิศใต้ ติดต่อกับ อำเภอโนนไทย จังหวัดนครราชสีมา

     ทิศตะวันออก ติดต่อกับ อำเภอขามสะแกแสง จังหวัดนครราชสีมา  

     ทิศตะวันตก ติดต่อกับ อำเภอโนนไทย อำเภอด่านขุนทด จังหวัดนครราชสีมา และอำเภอจัตุรัส จังหวัดชัยภูมิ

ลักษณะภูมิประเทศ   

     สภาพพื้นที่โดยทั่วไป เป็นที่ราบสูง พื้นที่ส่วนมากเป็นดินร่วนปนทราย มีความสมบูรณ์ทางธรรมชาติต่ำ บางพื้นที่มีสภาพดินเค็ม ไม่มีป่าทึบ

     ลักษณะภูมิอากาศ   ลักษณะภูมิอากาศเป็นแบบมรสุมเขตร้อน ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ย 940 มิลลิเมตรต่อปี และมักประสบสภาวะอากาศฝนทิ้งช่วงในฤดูกาลเพาะปลูก

(Visited 7,605 times, 1 visits today)