ประวัติความเป็นมา และสภาพทั่วไปของ อ.บ้านบึง

“บ้านบึง” เริ่มแรกเดิมทีเป็นชื่อวัดบึงล่างหรือวัดไร่บ้านบึงที่ปัจจุบันนี้รู้จักกันในนาม”วัดบึงบวรสถิตย์”ซึ่งถือว่าเป็นแหล่งชุมชนดั้งเดิมมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2462จวบจนเวลาผ่านล่วงเลย มาถึงปี พ. ศ. 2464 อำเภอบ้านบึงจึงได้ถูกยกฐานะขึ้นเป็นกิ่งอำเภอบ้านบึงและจัดสร้าง ที่ว่าการอำเภอบ้านบึงขึ้นอย่างเป็นทางการเมื่อปี พ.ศ. 2481 สภาพทั่วไป โดยทั่วไปนั้นในพื้นที่บ้านบึงจะมีลักษณะเป็นที่ราบสูงสลับเนินเขาชาวบ้านประกอบอาชีพเกษตรกรรมเพาะปลูกมันสำปะหลังทำนาและทำไร่สิ่งที่เกิดตามมาจึงกลายเป็นเรื่องของธุรกิจการค้าน้ำตาลซึ่งเป็นผลผลิตที่ได้จากการเกษตรกรในพื้นที่ทำการเพาะปลูกนั่นเอง เมื่อกิจการการค้าเริ่มเกิดขึ้นในพื้นที่ การค้าขายอื่นๆ จึงเกิดตามมาทำให้เมืองบ้านบึงเริ่มแปรสภาพเป็นเมืองที่มีการค้าขาย มากขึ้นประกอบกับมีการอพยพถิ่นฐานเข้ามาของชนชาวลาวและชาวจีนเพิ่มขึ้นมากขึ้นชุมชนบ้านบึง จึงเริ่มขยายตัวกลายเป็นเมืองบ้านบึงนั่นเอง อาณาเขต ทิศเหนือติดต่อกับหมู่ที่ 2 และ หมู่ที่ 3 องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านบึง ทิศตะวันออกติดต่อกับหมู่ที่ 1 และ หมู่ที่ 5 องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านบึง ทิศตะวันตกติดต่อกับหมู่ที่ 2 องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านบึง ทิศใต้ติดต่อกับหมู่ที่ 4 และ หมู่ที่ 5 องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านบึง

ความเป็นมาของกรมการพัฒนาชุมชน

กรมการพัฒนาชุมชน จัดตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม ฉบับที่ 10 (ฉบับพิเศษ) เล่มที่ 79 ตอนที่ 89 พ.ศ. 2505 โดยแยกจากส่วนพัฒนาการท้องถิ่น กรมมหาดไทย นับตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม 2505 เป็นหน่วยงานที่มีบทบาทสำคัญในการพัฒนาชนบท มีการส่งเสริม สนับสนุน และสร้างโอกาสให้ประชาชนมีส่วนร่วม และเรียนรู้ร่วมกัน ในการจัดการพัฒนาและแก้ไขปัญหาของชุมชน เพื่อพัฒนาคุณภาพการดำรงชีวิตที่ดีขึ้น มีทัศนคติ ที่ดีในการร่วมมือเกื้อกูลซึ่งกันและกัน รู้จักสิทธิหน้าที่และปกครองตนเอง ได้ตามวิถีทางในระบอบประชาธิปไตย โดยมี พัฒนากรเป็นข้าราชการหลัก ทำงานร่วมกับประชาชนในหมู่บ้าน ตำบล เพื่อสร้างพลังชุมชน และใช้พลังชุมชนในการ พัฒนาชุมชน เพื่อให้ชุมชนเข้มแข็ง พึ่งตนเองได้อย่างยั่งยืน
(Visited 321 times, 1 visits today)