อำเภอเทพสถิตเดิมเป็นชุมชนเล็ก ๆ ในเขตอำเภอบำเหน็จณรงค์ จังหวัดชัยภูมิ ที่ตั้งว่าการอำเภอชื่อ บ้านวะตะแบก สภาพภูมิประเทศส่วนใหญ่เต็มไปด้วยภูเขา มีคนพื้นเมืองที่อาศัยอยู่ในป่าลึกบนยอดเขาสูง เรียกว่า “ชาวบน” หรือ “ชาวดง” หรือ “ญัฮกรู”  ซึ่งเป็นชนเผ่ามอญโบราณมีภาษาพูดเป็นของตนเองแต่ไม่มีภาษาเขียน เนื่องจากบริเวณนี้อุดมไปด้วยไม้มีค่าหลายชนิดและสัตว์ป่ามากมายหลายชนิด ทำให้ประชาชนในชุมชนจึงพร้อมใจเปลี่ยนชื่อจาก วะตะแบก เป็นเทพสถิต อันหมายถึง เป็นที่อยู่อาศัยของเทวดาและเทพธิดาทั้งหลาย ในวันที่ 1 พฤศจิกายน 2519 ซึ่งเป็นวันยกฐานะกิ่งอำเภอนั่นเอง โดยมีนายสมจิตต์ ตามประวัติ เป็นหัวหน้ากิ่งอำเภอคนแรก  และยกฐานะเป็นอำเภอเทพสถิต เมื่อวันที่  1 พฤศจิกายน 2526  ตั้งอยู่ในพื้นที่  55  ไร่ อยู่ในท้องถิ่นบ้านห้วยเกตุ หมู่ที่ 2 ตำบลวะตะแบก ปัจจุบันมีทั้งหมด ๕ ตำบล  จำนวน  ๙๒  หมู่บ้าน  

 

อำเภอเทพสถิตตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัดชัยภูมิ ห่างจากตัวจังหวัดเป็นระยะทางประมาณ 105 กิโลเมตร มีเนื้อที่ประมาณ 875.6 ตารางกิโลเมตรหรือประมาณ 547,250 ไร่ มีอาณาเขตติดต่อดังนี้

                   ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอภักดีชุมพลและอำเภอหนองบัวระเหว
                    ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอหนองบัวระเหว อำเภอซับใหญ่ และอำเภอบำเหน็จณรงค์
                   ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอเทพารักษ์ (จังหวัดนครราชสีมา)
                   ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอลำสนธิ (จังหวัดลพบุรี)และ อำเภอวิเชียรบุรี (จังหวัดเพชรบูรณ์)

(Visited 262 times, 1 visits today)